ജനാധിപത്യമെന്നാല് ജനങ്ങളുടെ ആധിപത്യമാണ്. ജനാധിപത്യഭരണക്രമത്തില് ജനങ്ങളെ ജനങ്ങളാല് തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവര് ഭരിക്കുന്നു. ഇന്ത്യയും ഒരു ജനാധിപത്യരാഷ്ട്രമാണ്. ഏറ്റവും വലിയ ജനാധിപത്യരാഷ്ട്രമായി ഇന്ത്യയെ ലോകം കണക്കാക്കുന്നു.
തെരഞ്ഞെടുപ്പു പ്രക്രിയയിലൂടെയാണ് ഇന്ത്യയില് ജനപ്രതിനിധികളെ കണ്ടെത്തുന്നത്. തെരഞ്ഞെടുപ്പ് നിയമമനുസരിച്ച് അഞ്ചുവര്ഷം പൂര്ത്തിയാകുന്ന മുറയ്ക്ക് പാര്ലമെന്റ് - നിയമസഭ - ജില്ലാ പഞ്ചായത്ത് - മുനിസിപ്പല് - കോര്പ്പറേഷന് - ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത് തലങ്ങളില് തെരഞ്ഞെടുപ്പുകള് നടത്തപ്പെടുകയും പുതിയ ഭരണസമിതികള് അധികാരത്തിലേറുകയും ചെയ്യുന്നു; കഴിഞ്ഞ ആറുപതിറ്റാണ്ടുകളായി.
ലോകരാജ്യങ്ങള് അത്ഭുതത്തോടെയാണ് ഇന്ത്യന് ജനാധിപത്യത്തെ നോക്കിക്കാണാറുള്ളത്. വിവിധ ദേശ-ഭാഷാ-വര്ഗ്ഗ വ്യത്യാസമുള്ള ജനതയുടെ ഐക്യത്തിന്റെ വിജയമാണ് ഇന്ത്യന് ജനാധിപത്യം. നാനാത്വത്തിലുള്ള ഏകത്വമാണ് ഇന്ത്യ. ഇതിന്റെയൊക്കെ പേരിലും ജനാധിപത്യത്തിന്റെ പേരിലും മറ്റുള്ളവരുടെ മുന്നില് ഊറ്റം കൊള്ളാറുള്ള ഒരു ജനതകൂടിയാണ് നാം.
ഇന്ത്യയിലെ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് പ്രക്രിയയില് പിഴവുകളും പഴുതുകളും ഒക്കെയുണ്ടെങ്കിലും അത് പക്ഷേ ജനാധിപത്യഭരണക്രമത്തിനു കാര്യമായ ആഘാതമൊന്നും ഏല്പ്പിച്ചിരുന്നില്ല. കുറച്ചുകാലം മുമ്പുവരെയും.
പ്രസിഡന്ഷ്യന് ഭരണക്രമമല്ല ഇന്ത്യയില് നിലനില്ക്കുന്നത്. അതിനാല് തന്നെ ഇന്ത്യന് പ്രസിഡന്റിനെ നേരിട്ട് തെരഞ്ഞെടുക്കാന് ജനങ്ങള്ക്ക് അവകാശമില്ല. പാര്ലമെന്ററി ഭരണസംവിധാനം നിലനില്ക്കുന്ന ഇന്ത്യയില് ജനങ്ങളാല് തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ജനപ്രതിനിധികള് ചേര്ന്നു ജനങ്ങളാല് തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ഒരാളെ തെരഞ്ഞെടുത്ത് പ്രധാനമന്ത്രിയാക്കുകയായിരുന്നു ചെയ്തുവന്നിരുന്നത്. ജവഹര്ലാല് നെഹ്റു, ലാല് ബഹദൂര് ശാസ്ത്രി, ഇന്ദിരാഗാന്ധി, രാജീവ് ഗാന്ധി, വി.പി. സിംഗ്, ചന്ദ്രശേഖര്, ദേവഗൗഡ, പി.വി. നരസിംഹറാവു തുടങ്ങിയവരൊക്കെ ജനങ്ങളുടെ അംഗീകാരവുമായി പ്രധാനമന്ത്രി പദം അലങ്കരിച്ചവരാണ്. നിര്ഭഗ്യകരമെന്നു പറയട്ടെ ഇപ്പോഴത്തെ നമ്മുടെ പ്രധാനമന്ത്രി ഡോ. മന്മോഹന്സിംഗ് ജനങ്ങളാല് തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടയാളല്ല. രണ്ടാം തവണയും രാജ്യസഭ എന്ന പിന്വാതിലിലൂടെ അധികാരത്തിലേറുകയായിരുന്നു.
ഇന്ത്യന് പാര്ലമെന്റ് എന്നത് ലോക്സഭയും രാജ്യസഭയും പ്രസിഡന്റും ചേര്ന്നതാണ്. ഇതില് ലോക്സഭയിലുള്ളവര് ജനങ്ങളാല് തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ജനപ്രതിനിധികളാണ്. രാജ്യസഭയില് ഉള്ളവര് ജനങ്ങളാല് തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ജനപ്രതിനിധികളല്ല. രാജ്യസഭകൊണ്ട് ഭരണഘടനാ ശില്പികള് ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നത് ഭരണസംവിധാനത്തില് ക്രിയാത്മക ഉപദേശങ്ങള് നല്കുന്ന ഒരു സംവിധാനത്തെയായിരുന്നു. എന്നാല് വക്രബുദ്ധിക്കാരായ ഇന്ത്യന് രാഷ്ട്രീയത്തിലെ അധികാരമോഹികള് രാജ്യസഭയെ അധികാരത്തിലേറാനുള്ള കുറുക്കുവഴിയായി മാറ്റിയിരിക്കുന്നു. രാജ്യസഭയില് നിന്നുള്ളവര് അധികാരത്തിലേറെരുതെന്നെഴുതിവയ്ക്കാത്ത ചെറിയ പിഴവ് വലിയൊരു പഴുതാക്കി മാറ്റിയിരിക്കുകയാണ്.
ജനങ്ങളാല് തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടാത്ത മന്മോഹന്സിംഗിന്റെ 79 അംഗ മന്ത്രിസഭയിലെ 24 പേര് ജനപ്രതിനിധികളല്ല. ഇതില് ഒരാള് ജനപ്രതിനിധിയാകാന് മത്സരിച്ചപ്പോള് ജനങ്ങള്ക്ക് വേണ്ടാത്തതിനാല് പരാജയപ്പെട്ട ശിവരാജ് പാട്ടീലാണ്. ഇദ്ദേഹത്തിനു ആഭ്യന്തരവകുപ്പിന്റെ ചുമതല നല്കിയാണ് ജനത്തെ അവഹേളിച്ചത്. പി.എം. സെയ്ദിനെ തെരഞ്ഞെടുപ്പില് ജനങ്ങള് പരാജയപ്പെടുത്തിയിട്ടും രാജ്യസഭയിലൂടെ കൊണ്ടുവന്ന് ഊര്ജ്ജവകുപ്പുമന്ത്രിയാക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. ക്യാബിനറ്റ് റാങ്കിലുള്ള 32 മന്ത്രിമാരില് 12 പേരും രാജ്യസഭയില് നിന്നാണ്. സ്വതന്ത്ര ചുമതലയുള്ള മന്ത്രിമാര്, സഹമന്ത്രിമാര് എന്നിവരില് യഥാക്രമം മൂന്നും ഒന്പതും പേര് രാജ്യസഭയില് നിന്നാണ്. അര്ജ്ജുന്സിംഗ് (മാനവവിഭവം), ഏ.കെ. ആന്റണി (പ്രതിരോധം), സുശീല്കുമാര് ഷിന്ഡേ (പവര്), എച്ച്.ആര്. ഭരദ്വാജ് (നിയമം, നീതിന്യായം), ഡോ. അന്പുമണി രാംദാസ് (ആരോഗ്യം), വയലാര് രവി (പ്രവാസികാര്യം), മുരളി ദയോറ (പെട്രോളിയം), അംബികാ സോണി (ടൂറിസം), പ്രൊഫ. സൈഫുദ്ദീന് സോസ് (ജലകാര്യം), പ്രേംചന്ദ് ഗുപ്ത (കമ്പനി കാര്യം) എന്നിവര് ജനങ്ങളാല് തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടാത്ത ക്യാബിനറ്റ് മന്ത്രിമാരും ഓസ്ക്കര് ഫെര്ണാണ്ടസ്, ജി.കെ. വാസന്, പ്രഫുല് പട്ടേല് എന്നിവര് ജനങ്ങളാല് തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടാത്ത സ്വതന്ത്ര ചുമതലയുള്ള മന്ത്രിമാരും സുരേഷ് പച്ചൗരി, ഡോ. ദാസരി നാരായണറാവു, എം.വി. രാജശേഖരന്, പൃഥ്വിരാജ് ചൗഹാന്, ഡോ. സുബ്രഹ്മണ്യം റെഡ്ഡി, ആനന്ദ് ശര്മ്മ, ഡോ. അഖിലേഷ് ദാസ്, ജയറാം രമേശ്, അശ്വിനികുമാര് എന്നിവര് ജനങ്ങളാല് തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടാത്ത സഹമന്ത്രിമാരുമാണ്.
ഇവര് പ്രഗത്ഭമതികളെന്നാണ് വാദം. എത്ര പ്രഗത്ഭരാണെങ്കിലും ജനങ്ങള് തള്ളിയവര് ഭരണാധികാരികള് ആകുന്നത് ഉചിതമല്ല. അതു ജനാധിപത്യത്തിനു കളങ്കം തന്നെയാണ്. അതുപോലെതന്നെ മന്ത്രി ആയിട്ട് ആറുമാസത്തിനുള്ളില് തെരഞ്ഞെടുപ്പില് വിജയിച്ചാല് മതിയെന്ന നിലപാടും ജനാധിപത്യപരമല്ല. കെ. മുരളീധരന് മന്ത്രിയായി വിലസിയിട്ടു ജനങ്ങള് താഴെ ഇറക്കി വിട്ടില്ലേ? മഹത്തായ ഇന്ത്യന് ജനാധിപത്യത്തിനു കളങ്കമേല്പ്പിച്ചിരിക്കുന്നത് അധികാര കൊതിമൂത്ത ഇന്ത്യന് രാഷ്ട്രീയനേതൃത്വങ്ങളാണ്.
ജനങ്ങള്ക്കുവേണ്ടി ജനങ്ങളാല് തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ജനപ്രതിനിധികളാല് ഭരിക്കപ്പെടേണ്ട ഇന്ത്യയുടെ ഇന്നത്തെ അവസ്ഥ നോക്കൂ.
പ്രസിഡന്ഷ്യല് ഭരണമല്ലാത്തതിനാല് പ്രസിഡന്റിനെ തെരഞ്ഞെടുക്കാന് ജനങ്ങള്ക്ക് അവകാശമില്ല. ഉപരാഷ്ട്രപതിയെ തെരഞ്ഞെടുക്കാനുള്ള അധികാരവും ജനങ്ങള്ക്കില്ല. ജനങ്ങളാല് തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടാത്ത, ജനപ്രതിനിധിയല്ലാത്ത മന്മോഹന്സിംഗ് പ്രധാനമന്ത്രിയായി! തെരഞ്ഞെടുപ്പില് ജനങ്ങള് പരാജയപ്പെടുത്തിയ ശിവരാജ് പാട്ടീല് ആഭ്യന്തരമന്ത്രിയായി!! ജനവിധിയെ പേടിയുള്ള മറ്റ് ഇരുപത്തൊന്നുപേര് രാജ്യസഭയിലൂടെ മന്ത്രിമാരായി!!!
പ്രധാന സ്ഥാനങ്ങളിലൊന്നും ജനങ്ങളാല് തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവര് ഇല്ലാതെ എങ്ങനെ ജനാധിപത്യമാകും? ഇതു ജനങ്ങളുടെ ആധിപത്യമല്ല; ജനങ്ങളുടെ മേലുള്ള ആധിപത്യമാണ്. ഈ ജനാധിപത്യമാണ് ഇന്ത്യയില് ഇന്നുള്ളത്.
എബി ജെ. ജോസ്
2008
No comments:
Post a Comment